Kulak ver şu neye! Bak, nasıl benziyor hikâyesi bize.
Kopardılar onu vatanından, kamışlıktan ve bıraktılar önümüze.
Biz de ruhlar âleminden kopup gelmedik mi şu denî dünyaya,
Veda ederek huzur-u ilâhîye...
Benzer neyin hikâyesi bize,
Bir farkla.
Ney gurbette olduğunu bilir de, inleyip durur “Âh! Ayrılık!” diye,
Mahzun nağmeleri dert salar gönüllere.
Hâlbuki, insan gönül verir eğlenceye, bu âlemin velvelesine.
Aslını, Rabbini unutmuş; gurbet sıla görünmüştür şaşı gözüne.
Rabbine bağlayacağı gönlünü, meylettirir şu fâni evrene.
O dünya ki bir acûzedir; cilve yapar yaşlısına, gencine, fakir ve zengine.
Şimdiye kadar kimlere ne nazlar yapmış, ama yâr olmamıştır hiçbirine.
Neyin yanık nağmesi benzemez insanın şen sesine.
“Hû, hû” diye inler ney, dikkat çeker ayrılık derdine.
İnsan anlayamaz neyi, gurbette olduğunu fark etmeden.
İnsan anlayamaz neyi, ayrılık ateşiyle gönlü yanıp erimeden.
Biz de ruhlar âleminden kopup gelmedik mi şu denî dünyaya,
Veda ederek huzur-u ilâhîye...
Benzer neyin hikâyesi bize,
Bir farkla.
Ney gurbette olduğunu bilir de, inleyip durur “Âh! Ayrılık!” diye,
Mahzun nağmeleri dert salar gönüllere.
Hâlbuki, insan gönül verir eğlenceye, bu âlemin velvelesine.
Aslını, Rabbini unutmuş; gurbet sıla görünmüştür şaşı gözüne.
Rabbine bağlayacağı gönlünü, meylettirir şu fâni evrene.
O dünya ki bir acûzedir; cilve yapar yaşlısına, gencine, fakir ve zengine.
Şimdiye kadar kimlere ne nazlar yapmış, ama yâr olmamıştır hiçbirine.
Neyin yanık nağmesi benzemez insanın şen sesine.
“Hû, hû” diye inler ney, dikkat çeker ayrılık derdine.
İnsan anlayamaz neyi, gurbette olduğunu fark etmeden.
İnsan anlayamaz neyi, ayrılık ateşiyle gönlü yanıp erimeden.
Kayıtlar
